Πέμπτη, 27 Οκτωβρίου 2016

I live by the river II

Αυτή η πόλη είναι εξαιρετική όταν δεν σε έχει πιάσει κοψιμο σε night bus 2 η ώρα το βράδυ στη μέση του πουθενά!

Κυριακή, 16 Οκτωβρίου 2016

I live by the river

Σήμερα κλείνω τα 30.

Σχεδόν ανέκαθεν προσποιούμουν ότι δεν θέλω να γιορτάζω γενέθλια. Για να είμαι ειλικρινής δεν είμαι απόλυτα σίγουρος ότι προσποιούμε μπορεί όντως να μή μαρέσει κιόλας. Δεν ξέρω. Σίγουρα δε θέλω να γίνεται θέμα και γι αυτό ο αρνητισμός.

Τέλος πάντων. Έχω καιρό να γράψω εδώ και υπάρχει λόγος.

Εξετάζοντας τις προηγούμενες αναρτήσεις σχεδόν παντού αναφέρω τη μετανάστευση.

Η μετανάστευση έγινε. Είμαι εδώ και ένα μήνα κάτοικος Λονδίνου και προσπαθώ να βρω δουλειά. Το ενδεχόμενο να γίνω προγραμματιστής εδώ, για την ώρα το εγκαταλείπω αφού η εμπειρία μου είναι 0 και τα ζητούμενα πολλά. Οπότε ίσως κερδίσω λίγο χρόνο κάνοντας άλλα πράγματα. Θα κάνω απντέιτ όμως γιατί σε μερικά χρόνια θα έχει ενδιαφέρον να δω πώς έβλεπα τα πράγματα και που πήγε η βαλίτσα τελικά.

Για την ώρα μένω short term rending σε ένα δωμάτιο ενός σπιτιού μιας οικογένειας νιγηριανών. Είμαι κέντρο, ειναι φτηνά αλλά πολύ βρόμικα. Αν εξαιρέσεις την υγιεινή και το ντους που δεν έχει πίεση εξαναγκάζοντάς με να κάνω μπάνιο σκυφτός όλα τα υπόλοιπα είναι τέλεια. Δεν με ενοχλούν, δεν τους ενοχλώ, ξανά λέω είναι φτηνά οπότε όλα καλά.

Το Λονδίνο είναι πολύ γαμάτο αρκεί να έχεις λεφτά να τρως. Παρόλο που μπορώ να νιώσω αυτή την ομορφιά δεν μπορώ να το απολαύσω γιατί είμαι μονίμως στρεσαρισμένος λόγω αναζήτησης δουλειάς. Job hunting is tough. Το περίμενα πιο εύκολο.

Τρίτη, 21 Ιουνίου 2016

Τι εγινε ρε παιδιά; και ο Byron συνωνομοσιολογος;

[...] Who hold the balance of the world? Who reign O'er congress, whether royalist or liberal? Who rouse the shirtless patriots of Spain? (That make old Europe's journals squeak and gibber all.) Who keep the world, both old and new, in pain Or pleasure? Who make politics run glibber all? The shade of Buonaparte's noble daring?- Jew Rothschild, and his fellow-Christian, Baring. [...]

-Canto XII / Don Juan

Και για του λόγου το ασφαλές...

http://www.gutenberg.org/cache/epub/21700/pg21700.txt

Σάββατο, 18 Ιουνίου 2016

Το κοινό του παοκτζή, του ματατζή, του ομοφυλόφιλου, του Έλληνα, του μουσουλμάνου και του άθεου

http://souleyevision.blogspot.gr/

Όλα θαρρώ αρχίζουν από την απίστευτη αδυναμία του ανθρώπου να θέλει απελπισμένα να ανήκει σε μία ομάδα. Και να παθιάζεται μ αυτή. Δένεται συναισθηματικά γιατί η πραγματικότητα του το ορίζει και στη συνέχεια μπορεί να μεταμορφωθεί σε κτήνος. Τώρα που το ξανασκέφτομαι, αν σκάψουμε ακόμα πιο βαθιά η μεγάλη πληγή είναι ο εγωισμός. Που αν σκάψουμε ακόμα πιο βαθιά ο εγωισμός πρέπει να ναι ζωικό ένστικτο. Το ζωικό ένστικτο της αναπαραγωγής και της επιβίωσης του είδους. Θέλω να σπείρω του δικούς μου απογόνους. Παρατηρούμε σε άγρια θηλαστικά πως η ζωή του αρσενικού από την πρώτη κιόλας μέρας που έρχεται στον κόσμο είναι ένας αγώνας κατάκτησης της κορυφής και στις περισσότερες περιπτώσεις υπάρχει μόνο ένα αρσενικό στην ομάδα.

Οι ομάδες συχνά τρέφουν τον εγωισμό. Αμέσως βρίσκεις άτομα με “κοινά” χαρακτηριστικά που είτε προϋπάρχουν είτε που δημιουργεί μια συλλογιστική. Έτσι το υποκείμενο Α μέλος της ομάδας Ο και το υποκείμενο Β κι αυτό μέλος της ομάδας Ο, έχουν ταυτίσει κοινά. Ανήκουν στην ίδια ομάδα έτσι μπορούν ακόμα να ανταλλάξουν σιωπηλά φιλοφρονήσεις. Η ομάδα λοιπόν αποκτά εγωισμό και τα κοινά πλέον στοιχεία που είτε ανακαλύπτουν είτε εφευρίσκουν πρέπει να υπερασπιστούν (κι άλλο κατάλοιπο της ζωικής φύσης του ανθρώπου ως μηχανισμός επιβίωσης).

Το κακό είναι ότι οι ομάδες είναι πολύ εύκολα χειραγωγήσιμες. Αρκεί να πείσεις ένα μέλος της ομάδας ή ένα μέρος της για κάτι. Εκεί θα υπάρξουν 3 ενδεχόμενα. Το πρώτο είναι ολόκληρη η ομάδα να πιστεί, το δεύτερο είναι να υπάρξει μία υποομάδα (διχασμός) και το τρίτο να παραγκωνιστεί ο άνθρωπος ή υποομάδα που προσπάθησε να προσηλυτίσει τα υπόλοιπα μέλη στη νέα ιδέα. Ας κρατήσουμε αυτή την παράγραφο και θα αναφερθώ σε αυτή ως (1).

Είναι κοινός αποδεκτό ότι οι άνθρωποι για λόγους πρόσκαιρης ψυχικής ηρεμίας και πιθανότατα νοοτροπίας αρέσκονται στα ψέματα που επουλώνουν την ασχήμια της πραγματικότητας. Είναι πολύ πιο εύκολο για τους ανθρώπους να δεχτούν για παράδειγμα ότι αν πεθάνουν θα συνεχίσουν να ζουν σε ένα μέρος ουτοπικό όπως ο παράδεισος  παρά να προσπαθήσουν να φτιάξουν αυτή την ουτοπία στην παρούσα κατάσταση. Πολλοί μάλιστα θα δεχτούν ότι αυτό δεν γίνεται οπότε θα προτιμήσουν να χρησιμοποιήσουν το δεκανίκι της θρησκείας (θα ανήκουν εξάλλου σε άλλη μια ομάδα). Θα καταπιεστούν με εντολές και κανόνες που θα καταπατήσουν και λίγο πριν πεθάνουν θα προσπαθήσουν να μετανοήσουν για να πάρουν τελικά το εισιτήριο για τον παράδεισο. Ξέφυγε λίγο η κουβέντα αλλά εκεί που το πάω είναι οτι ο άνθρωπος αρέσκεται στο ψέμα που στο νου του κάνει την πραγματικότητα πιο εύκολη. Οπότε το προτιμάει από μία αλλήθεια που πιθανότατα θα πρέπει να τη δουλέψει. Εξάλλου στη σύγχρονη δύση ο χρόνος είναι χρήμα και οι κονσερβοποιημένες λύσεις σε γλυτώνουν από περιττά έξοδα.

Τώρα λαμβάνοντας υπόψιν μας τα παραπάνω και την (1), καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι οι ομάδες είναι πιο πιθανόν να χειραγωγηθούν για ένα ψέμα που θα κάνει την πραγματικότητά τους φαινομενικά πιο εύκολη/όμορφη παρά να προσπαθήσουν να δουν μακροπρόθεσμα τι αποτέλεσμα θα έχουν οι πράξεις που έχουν συμμεριστεί.

(Κάτι τέτοιο συμβαίνει και με την Ελλάδα στα νεότερα χρόνια της. Και θα το διαπιστώσεις εάν διαβάσεις την ιστορία της από πηγές πέρα από αυτές που μας τάιζαν στον σχολείο και μετουσίωναν την ιστορία σε άλλο ένα αγκάθι που πρέπει να ξεβγάλεις για να μη σε ξεβγάλει αυτό στο πανηγύρι των πανελλαδικών εξετάσεων.)

Και για να καταλήξω κάπως έτσι δημιουργήθηκαν οι  θρησκείες, οι εθνικότητες, οι άνδρες, οι γυναίκες, οι νέοι, οι γκέι, οι λεσβίες, οι ανάπηροι, οι πλούσιοι και οι φτωχοί, οι ερωτευμένοι και οι ανέραστοι, οι ρεαλιστές , οι οπορτουνιστές, οι κομουνιστές και οι καπιταλιστές, οι μαύροι, οι άσπροι και οι κίτρινοι, οι παοκτζήδες και οι ολυμπιακοί κλπ κλπ κλπ. Και είναι όλοι έτοιμοι να αλληλοσκοτωθούν μόνο και μόνο γιατί τους χωρίζει ας πούμε μια νοητή γραμμή στο χάρτη ή κάποιοι αγαπάνε ανθρώπους του ίδιου φύλλου και αυτό ενοχλεί αυτούς που θέλουν να πηδάνε ανθρώπους διαφορετικού φύλου κλπ κλπ κλπ.

Ανήκουμε όλοι σε μία ομάδα.

Είμαστε ζωντανοί οργανισμοί πάνω στον πλανήτη γη.

Και όσο πιο νωρίς το καταλάβουμε, τόσο περισσότερες πιθανότητες έχουμε να επιβιώσουμε και γιατί όχι να βιώσουμε την ομορφιά που κρύβεται πίσω από νοητικά όρια που θέτουν εξυπνάκηδες για να θρέψουν τον εγωισμό τους εις βάρος των αφελών δίποδων.

Οι εθισμένοι στις ομάδες που κατάφεραν να φτάσουν μέχρι εδώ θα με πουν αφελή αλλά θα επικαλεστώ την (1) και θα τους πω ότι τους αγαπώ παρόλο που αυτή η αγάπη μπορεί να είναι η καταστροφή και των δύο μας.

Δευτέρα, 13 Ιουνίου 2016

Δευτέρα




Άσχημη μέρα η δευτέρα. Δηλαδή όχι όλες οι δευτέρες. Κάποιες δευτέρες ενώ είναι σαν όλες τις άλλες δευτέρες είναι λίγο πιο δύσκολες. Πιο δύστροπες. Μπορεί γιατί πέρασε το σαββατοκύριακο με όμορφη μουσική και η συγκεκριμένη δευτέρα έχει την ατυχία να είναι επόμενη στάση.

Πέμπτη, 9 Ιουνίου 2016

Tutu χαλαρώνω choko marokana




Συνεχίζοντας με meme διάθεση μπορεί κανείς να πει τα εξής.

ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΡΕΞΙΜΟ ΠΗΓΕ ΚΑΙ ΤΗ ΒΟΥΤΙΑ ΤΟΥ ΕΚΑΝΕ ΚΑΙ ΚΑΦΕ ΣΤΟ ΤΟΥΤΟΥ ΗΠΙΕ. 
ΕΙΧΕ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ.

Και όλα αυτά πριν τις 10 καθώς μετά πορευτικέ προς τον τόπο εργασίας του[...] 

Πέμπτη, 12 Μαΐου 2016

Στάτους απντέιτ

5-6 μήνες μετά και ακόμα προσπαθώντας να βρω τι νόημα έχει τούτο το ηλεκτρονικό τεφτέρι έρχομαι να κάνω ένα status update για να τα διαβάζω αργότερα και να κρίνω αν ήμουν σε καλύτερη ή χειρότερη μοίρα τότε που τα έγραφα.

Τους τελευταίους μήνες πάρθηκαν μεγάλες αποφάσεις και δρομολογήθηκαν πράγματα.
Μετά τις διακοπές στη Γαλλία πάρθηκε η μεγάλη απόφαση. Τελικά θα την κανάουα από Ελλάδα όσο μπορούμε ακόμα. Ημερομηνία αναχώρησης τέλη Αυγούστου αρχές Σεπτέμβρη.

Άρωμα γαλλέζικης ριβιέρας | Κάτω από αυτές τις συνθήκες ωρίμαζαν οι σκέψεις για μετανάστευση.  


Έχει ανακοινωθεί στα αφεντικά από το Φλεβάρη παρακαλώ, με μία φιλική υπενθύμιση τον Απρίλη.

Έχω αρχίσει τις προετοιμασίες για ανεύρεση δουλειάς ως software engineer. Τουτέστιν, έχω γαμηθεί στο διάβασμα, έχω αναλάβει και 1-2 projectάκια να βάλω στο βιογραφικό και πάει λέγοντας.

Συναισθήματα:
Υπάρχει κυκλοθυμία. Από τη μία άγχος από την άλλη ανυπομονησία. Θα δείξει.
Προορισμός:
Αγγλία.

Χάλασε και η Nikon D300 αλλά που θα μου πάει με τον πρώτο (καινούριο μου) μισθό θα πάρω μία φουλ φρέιμ (μουαχαχαχαχαχα)

over 'n out.