Παρασκευή, 24 Ιουλίου 2015

Ελεύθερο κάμπινγκ και αυθαίρετα


Ο ένας μου εαυτός:

Δε γαμιέστε ρε μαλακιστήρια… Ο άνθρωπος είναι μέρος της φύσης και δεν μπορείς να τον αποκόψεις από αυτήν με ηλίθιες νομοθεσίες.

Ο άλλος μου εαυτός:


Καλά μας κάνουν. Αφού κάποια ζώα είναι περισσότερο ρυπαρά απ΄ ότι μπορεί να βαστάξει αυτός ο έρμος ο πλανήτης καλά κάνουν και τα περιορίζουν.  

Πέμπτη, 16 Ιουλίου 2015

Μία βδομάδα πριν το δημοψήφισμα και ύστερα

Αποχή για ένα διάστημα.
Έτσι είναι αυτά. Από τη μία το καλοκαιράκι, από την άλλη οι δύσκολες μέρες που όσο κι αν θέλεις να το παίξεις στα αρχίδια σου ανησυχείς.
Ομολογουμένως ανησυχώ περισσότερο από το επιτρεπτό ή μάλλον ανησυχώ περισσότερο απ΄όσο αξίζει να ανησυχώ αφού δεν είναι
στο χέρι μου να αλλάξω το παραμικρό στο μικρόκοσμο που βιώνεται το ελληνικό ζήτημα.
Είναι και αυτό που θέλω να απέχω από το σχολιασμό της επικαιρότητας. Δεν μπορώ όμως. Αφού κάθε βράδυ τουλάχιστον δύο φορές ανοίγω τα μάτια μου και τα ξανακλείνω καθησυχάζοντας τον εαυτό μου.

Τη μέρα που ανακοινώθηκε το δημοψήφισμα, στην Ελληνική επαρχεία ο κόσμος συνέχισε να κινείται νωχελικά. Η πλειοψηφία των ATM μέχρι τις 12 το βράδυ είχε αδειάσει. Τουλάχιστον στις δημοφιλέστερες τράπεζες. Το γνωρίζω αυτό από πρώτο χέρι αφού ήθελα να τραβήξω κάνα πενηντάρικο να πάμε να το φάμε σε μια ταβέρνα αλλά μετά το μικρο-αγώνα για να βρω ATM με λεφτά σήκωσα τα 100 εκ των 150 που είχε ο λογαριασμός μου για να εξασφαλιστώ για τη βδομάδα.  Οι συζητήσεις των επαρχιωτών έδιναν και έπαιρναν με χαμόγελα πάντα. Τη φωτογραφία την τράβηξα το μεσημέρι της ημέρας μετά την ανακοίνωση.

Την επόμενη της ανακοίνωσης του δημοψηφίσματος, τραβούσα φωτογραφίες σαν τρελός γιατί νόμιζα ότι γραφόταν ιστορία.


Τώρα που έχουν περάσει οι μέρες και έχει γίνει ό,τι ήταν να γίνει καταλήγω στο ότι το δημοψήφισμα έγινε για να επιβεβαιώσουμε πόσο απροκάλυπτα ο Ελληνικός τύπος είναι για τον πούτσο.




Επίσης το τραγελαφικό τοπίο ήρθαν να συμπληρώσουν οι ένθερμοι υποστηρικτές του ναι. Δηλαδή οι άνθρωποι που επρόκειτο να ψηφίσουν υπέρ νέων μέτρων λιτότητας. Ναι στην αποδοχή νέων μνημονίων. Αυτή που τάσσονταν στο πλευρό των καναλαρχών, των βαρδινογιαννέων και λοιπών βαρδινογιαννέων, του σάκη του ρουβά και των πολιτικών που με την ευλογία της πελατειοκρατίας και των ημίχαζων ψηφοφόρων τους έφεραν την Ελλάδα εδώ που είναι.
Εδώ στην επαρχεία λοιπόν υπήρξαν σαρανταρίζουσες γεροντοκόρες μπίμπος που κυκλοφορούν με πόρσε να διαλαλούν επιχειρήματα όπως: "Είναι ωραία να δουλεύεις την Κυριακή", ιδιοκτήτες καφετεριών να ψηφοθηρούν υπέρ του ναι κάνοντας ημιαπειλητικές συζητήσεις με τους σερβιτόρους τους και χαζεμένοι φουσκωτοί να προσπαθούν να πείσουν κόσμο με προσωπικά μηνύματα στο facebook. Αυτά πήραν τα μάτια μου και τα αυτιά μου.



Δεκακάτι μέρες αργότερα τα πράγματα είναι ακριβώς τα ίδια. Οι τράπεζες υπολειτουργούν. Τα 60 ευρώ τη μέρα όριο ημερήσιας ανάληψης που έχουν τα ΑΤΜ παραμένουν σταθερά στα 60. 60*30=1800. Ποιος παίρνει άραγε 1800€ το μήνα μισθό στην Ελλάδα το 2015 για να είναι σε θέση να επωφεληθεί πλήρως από το πλαφόν ανάληψης;

Αν έχω ένα βαθμό γαματοσίνης αυτή τη στιγμή το οφείλω στην απολιτίκ μου ιδιότητα. Αυτό που δεν μπορώ όμως να ανεχτώ με τίποτα και με εξοργίζει όσο δεν πάει, είναι ότι κάποιοι τραγικοί ψηφοφόροι νεοδημοκρατοπασόκοι (κατ' εμέ χειρότεροι κι από χρυσαυγίτες) προσπαθούν να πείσουν και πιθανότατα το πιστεύουν κιόλας, ότι τα πράγματα είναι όπως είναι εξαιτίας του Τσίπρα και του Βαρουφάκη. Λοβοτομή.-

Και για να κλείσω με χιούμορ (όσο μας απέμεινε) συγκεντρώνω μερικά που μου άρεσαν..









YΓ. αυτό εδώ είναι ό,τι πιο αντιπροσωπευτικό για κείνη τη βδομάδα.
ΥΓ2. και διάφορες σκέψεις τριγυρνάνε  στο κεφάλι μου ξανά και δεν τίθεται θέμα βιοπορισμού